"Hiebij heb ik u de eer, U myn nieuwe symfonie te sturen die ik hier 'in ballingschap' heb geschreven. Ik wilde ze gaarne aan het Philharmonisch Orkest dat zoo zwaar geteisterd werd, en aan U die met zooveel energie het werk weer hebt opgenomen in herinnering aan 1940 opdragen. Het is dan ook een soort van 'Symphonie funebre et triomphale.'"

"Ben het dodelijk met je eens, dat we na de oorlog hier weg moeten, met alleen stembanden en instrument als bagage. ... naar de kerk moest lopen, waar de droeve resten van het Res. Orkest nog concerten geeft en waar ik gisteren nog solist was...... We hebben honger en dat is iets ontzettends, aardappelen niet te krijgen, geen brood, geen boter, rantsoen deze week weer verminderd. ondanks alle misère probeer ik toch te blijven zingen... Die voortdurende angst voor de toekomst zou je gek maken..."