logo
 
zoek
    print
 
 

Bonaire

Antillianen die bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog als staatsgevaarlijk werden gezien werden opgepakt en geïnterneerd in een kamp op Bonaire. Dat gebeurde ook met Pedro Pablo ‘Dada’ Medardo de Marchena. 

Pedro Pablo ‘Dada’ Medardo de Marchena (Curaçao, 1899-1968) uitte voor de oorlog met zijn scherpe pen regelmatig kritiek op de koloniale overheid. Hij werd beschouwd als een lastpak en zelfs als staatsgevaarlijk. Tijdens de oorlog werden alle Antillianen met dat predikaat overgebracht naar het interneringskamp op Bonaire. De Marchena, verdacht van communistische sympathieën, zat er vast van 1940 tot het einde van de oorlog. Hij schreef er onder meer het liedje Bula Waya (Over de omheining). Hierin bezong hij zijn verlangen om over het hek van het kamp te springen en kennis te maken met de mooie vrouw die hij regelmatig aan de andere kant zag. Het liedje is ook bekend onder de naam Esta Dushi (Verrukkelijk).


Bula Waya (1940-1945), Pedro Pablo 'Dada'Medardo de Marchena; Padu del Caribe (Juan Lampe) and the Netherlands Antilles Orchestra rec. Curaçao; Curaçao, 1952

Mogelijk koesterde De Marchena nazi-sympathieën, al relativeerde Jules de Palm deze. Naar de mening van De Palm hadden veel Antillianen voor de oorlog een soort bewondering voor Hitler. Maar toen op 10 mei 1940 de Duitsers Nederland aanvielen sloeg de stemming op de Antillen om en ontstonden sterke anti-Duitse sentimenten.

Het leven op Bonaire beviel De Marchena goed, hij bleef tot zijn dood op het eiland wonen.

Tekst, illustraties, muziek: Tim de Wolf