logo
 
zoek
    print
 
 
NL  »  Toelichtingen  »  Honger naar jazz onder Duitse soldaten
 

Honger naar jazz onder Duitse soldaten

De honger naar lichte amusementsmuziek onder Duitse soldaten was onstilbaar. Vooral jongere militairen wilden wel eens 'wat Engels' en dan het liefst swing of jazz.


De grootste jazzliefhebbers waren piloten van de Luftwaffe. De gevierde jachtvlieger Werner Mölders was tot aan zijn dood in 1941 een devote fan van Glenn Miller. Hij kreeg nooit genoeg van oude jazz- en swingmuziek. Met zijn maten bezocht hij de Savarin, een speciale bar naast het Berlijnse Eden Hotel, waar de meest uitgelezen jazzplaten werden gedraaid. Als ze naar hun gevaarlijke missies vlogen, luisterden ze regelmatig naar hun favoriete muziek, die door de Britse radio werd uitgezonden.

Een andere Duitse luchtmachtofficier, Dietrich Schulz-Köhe, draaide in juni 1943 tijdens een radioprogramma in Nîmes enthousiast platen van de als zigeuner bekendstaande Django Reinhardt. De jazzlegende gaf tijdens de bezetting vaak optredens in Parijs die druk door Wehrmachtsoldaten werden bezocht. Kennelijk wisten zij feilloos waar en wanneer Reinhardt speelde. Duitse soldaten raakten tijdens de oorlog zo tuk op jazzmuziek dat ze steeds vaker hun radio probeerden af te stemmen op geallieerde zenders. Dat het luisteren naar de zender van de vijand voor soldaten strafbaar was, bleek voor de jongens in het veldgrijs geen hindernis van betekenis.

Bron: Zo zong de NSB, liedcultuur van de NSB 1931-1945, Gerard Groeneveld; Uitgeverij Vantilt, 2007